Wydarzenie odbędzie się w najbliższą sobotę, 31 października 2026 roku, od 10.00 do 16.00, a wolontariuszy będzie można spotkać na trzech gnieźnieńskich nekropoliach. Jak co roku udział w kweście zapowiedzieli lokalni samorządowcy, działacze i społecznicy. 

Do tej pory przez 24 lata zebrano ponad 100 tysięcy złotych, dzięki którym udało się poddać renowacji nagrobki osób zasłużonych dla miasta Gniezna, m.in.  Urszuli Rajewskiej, Bogdana Szałkowskiego i jego żony Marii oraz Jana Birgfellnera i jego żony Stanisławy. Przekazano również środki finansowe na renowację nagrobka pilota ppor. Huberta Sauera oraz Klemensa Waberskiego i jego żony Haliny. A zeszłym roku udało się odnowić grób Jana Bernarda Langego.

Życiorys Józefa Winnickiego 

Józef Winnicki, urodzony 28.01.1843 r., to postać która na trwałe wpisała się w historię Polski jako powstaniec styczniowy. Jego życie i działalność są przykładem niezłomnego ducha walki o wolność i niepodległość ojczyzny. Uczestnicząc w powstaniu styczniowym w 1863 r., stał się częścią szerszej narracji o dążeniu Polaków do suwerenności, która miała miejsce w XIX wieku.

Powstanie Styczniowe to jedno z najważniejszych wydarzeń w polskiej historii, które miało miejsce w latach 1863-1864. Józef Winnicki, mając 20 lat dołączył do oddziału Edmunda Taczanowskiego, w którym walczył aż do schyłku powstania w 1864 r. Po zakończeniu powstania doświadczał represji i szykan ze strony władz pruskich. Winnicki nie poddał się i kontynuował swoją działalność społeczną
i patriotyczną.

Po odzyskaniu niepodległości Polski w 1918 r. został uhonorowany za swoje zasługi wojenne. Awansował do stopnia podporucznika Wojska Polskiego, co było wyrazem uznania dla jego odważnej służby ojczyźnie. Był również wielokrotnie odznaczany za swoje zasługi w walce o wolność. Otrzymał Krzyż Niepodległości z Mieczami oraz Krzyż Waleczny – wyróżnienia przyznawane za szczególne osiągnięcia wojenne oraz bohaterstwo podczas walki o niepodległość Polski.

Józef Winnicki w wieku 93 lat zmarł 10.10.1936 r. w Gnieźnie, gdzie spędził ostatnie lata swojego życia i został pochowany na cmentarzu św. Piotra. Pochówek na gnieźnieńskim cmentarzu jest dowodem na to jak ważna była jego postać dla mieszkańców naszego miasta oraz całej Polski. Był nie tylko uczestnikiem powstania styczniowego, ale także symbolem walki o niepodległość Polski. Jego życie pokazuje jak wielkie znaczenie miały działania pojedynczych ludzi dla całego narodu. Dzięki swoim wysiłkom i determinacji stał się częścią historii Polski i Gniezna oraz przykładem dla przyszłych pokoleń.