ReklamaA1ReklamaA1-2

Perła gminy Mieścisko: kościół pw. św. Anny w Podlesiu Kościelnym

HistoriaAktualnościAtrakcje turystyczne10:00  › red. Karol Soberski765 odsłon
Perła gminy Mieścisko: kościół pw. św. Anny w Podlesiu Kościelnym
Kościół w Podlesiu Kościelnym to bezcenne dziedzictwo kulturowe naszego regionu -  fot. arch. Instytutu Literackiego

Gmina Mieścisko bogata w atrakcje turystyczne i zabytki dziedzictwa kulturowego, nie do końca jest znana wśród miłośników turystyki. Tymczasem warto wybrać się do tej gminy leżącej w powiecie wągrowieckim. Dzisiaj zapraszamy do jednego z najcenniejszych zabytków w gminie Mieścisko i w powiecie wągrowieckim – do kościoła pw. św. Anny w Podlesiu Kościelnym.

Wjeżdżając do wsi i tuż za zakrętem, po prawej stronie dostrzegamy cel naszej wyprawy: kościół pw. św. Anny. Tutejsza parafia była erygowana w XIV wieku, a pierwszą świątynię, w 1380 roku zbudował właściciel Podlesia i okolicznych dóbr – Janusz. Ten pierwszy kościół uległ zniszczeniu na początku XVIII wieku, dlatego na jego miejscu – w latach 1712–1727 – z fundacji Jana Rydzyńskiego, stolnika poznańskiego, postawiono nowy, drewniany Dom Boży. I ta świątynia przetrwała do dziś

Kościół zbudowany jest z drewna modrzewiowego (przy czym sufit wykonano ze świerku, a drzwi z dębu), orientowany, o konstrukcji sumikowo-łątkowej (sumiki to poziome bale wsuwane w wyżłobienia w łątkach; łątki to elementy pionowe połączone na czopy z podwaliną i oczepem). Budynki o takiej konstrukcji można już sporadycznie spotkać na terenach wiejskich w Polsce. 

Duch wielowiekowej historii

Gdy otworzymy furtkę i staniemy przed frontem świątyni, ujrzymy trójkondygnacyjną wieżę konstrukcji słupowej z kruchtą w przyziemiu, zwieńczoną blaszanym hełmem z iglicą. Sam widok tej świątyni sprawia, że chce się zajrzeć do jej wnętrza i poczuć ducha wielowiekowej historii. A gdy nieco dłużej popatrzymy na tę świątynię, wyróżniającą się unikalną budową, dostrzeżemy, że została ona idealnie wkomponowana w otaczający krajobraz.

Co ciekawe, w 1904 roku, ówczesny proboszcz wysłał pismo do zwierzchników, że kościół jest taką ruderą, że trzeba go rozebrać i pobudować nowy. Nie otrzymał jednak na to zgody. Prawda była taka, że konstrukcja świątyni rzeczywiście była w fatalnym stanie, a cały budynek przekrzywiony. Po zakończeniu I wojny światowej rozpoczął się remont kościoła, kontynuowany przez kolejne lata. Podniesiono całą świątynię, wykonano do niej podmurówkę, dzięki czemu budynek został naprostowany i ustabilizowany. Ostatecznie remont świątyni zakończono w latach 1924–1925.

Wnętrze świątyni

Gdy znajdziemy się w nawie głównej, orientujemy się, że wnętrze świątyni jest jednonawowe, a prezbiterium zamknięte prostokątnie, z zakrystią po boku. Od nawy oddziela je belka tęczowa z XVI-wiecznym ludowym krucyfiksem. 

Ołtarz główny powstał w wieku XVII i zawiera wkomponowane elementy XVIII-wieczne z krzyżem „Drzewo Życia” z roku 1590. W jego centralnej części znajduje się obraz św. Józefa. I tutaj ciekawostka - podczas konserwacji obrazu okazało się, że wcześniej zamalowane było jego tło, a po odnowieniu widoczny jest pejzaż, kwiat i fałdy na szacie świętego. Na szczycie ołtarza głównego umieszczona jest figura św. Antoniego.

Z lewej strony ołtarza głównego, na górze jest obraz św. Jana Chrzciciela, a poniżej św. Anna z Dzieciątkiem – patronka kościoła. Co ciekawe, ten obraz znajdował się wcześniej na ołtarzu bocznym, po prawej stronie, tam, gdzie obecnie jest obraz św. Walentego. Natomiast z prawej strony ołtarza głównego, w dolnej części jest Święta Rodzina.

Z kolei ołtarz boczny, po lewej stronie, przedstawia św. Joachima, a po prawej wspomniany już wizerunek św. Walentego. Ołtarze te pochodzą z pierwszej połowy XVII wieku oraz z drugiej połowy XVIII wieku.

Do cennego wyposażenia kościoła należą też rzeźby: Chrystusa Frasobliwego, św. Jana Nepomucena i św. Anny pochodzące z okresu od XVI do XVIII wieku. W świątyni możemy zobaczyć również obrazy innych świętych, m.in. św. Barbary i św. Teresy.

Przebywając w tej świątyni, w oczy rzuca się jej skromny wystrój, co jednocześnie sprawia, że wnętrze staje się bardziej kameralne, sprzyjające skupieniu i modlitwie, a także mocno podkreśla duchowy charakter miejsca. 

Grobowiec Grabowskich

Gdy opuścimy to „omodlone” wnętrze kościoła, wypełnione atmosferą spokoju, harmonii i sacrum, warto koniecznie zobaczyć jeszcze dwa miejsca. Jedno, to znajdujący się przy świątyni grobowiec Wandy i Kazimierza Grabowskich – właścicieli Zbietki, a drugi to drewniana dzwonnica z dzwonem odlanym przez Mikołaja Petersilge z Torunia w 1750 roku. 

Powoli czas żegnać się z tą malowniczą miejscowością, przez którą przepływa Kanał Mieścisko-Nieświastowice i z jej unikatową, drewnianą perełką. Kościół św. Anny fascynuje swoją formą i swoim urokliwym położeniem. 

I co najważniejsze, jest doskonałym przykładem dziedzictwa drewnianej architektury sakralnej na terenie gminy Mieścisko. Dlatego trzeba zobaczyć tę świątynię, podobnie jak drewniany kościół w Popowie Podleśnym. Naprawdę warto!

Więcej o atrakcjach gminy Mieścisko można przeczytać w książce:


(Fot. arch. Instytutu Literackiego)



Jak się czujesz po przeczytaniu tego artykułu ? Głosów: 0

  • 0
    Czuje się - ZADOWOLONY
    ZADOWOLONY
  • 0
    Czuje się - ZASKOCZONY
    ZASKOCZONY
  • 0
    Czuje się - POINFORMOWANY
    POINFORMOWANY
  • 0
    Czuje się - OBOJĘTNY
    OBOJĘTNY
  • 0
    Czuje się - SMUTNY
    SMUTNY
  • 0
    Czuje się - WKURZONY
    WKURZONY
  • 0
    Czuje się - BRAK SŁÓW
    BRAK SŁÓW

Daj nam znać

Jeśli coś Cię na Pojezierzu zafascynowało, wzburzyło lub chcesz się tym podzielić z czytelnikami naszego serwisu
Daj nam znać
ReklamaB2ReklamaB3ReklamaB4
ReklamaA2